Melnraksts. Tulkojums vēl nav rediģēts un apstiprināts. Termini ar punktētu pasvītrojumu gaida redaktora lēmumu.

Svētīgais Bulgārijas Teofilakts

Marka Evaņģēlija skaidrojums: 8. nodaļa

Mk. 8:1–9

Kungs jau arī agrāk bija darījis tādu brīnumu, un tagad Viņš to dara atkal, satvēris saprātīgu iemeslu: ļaudis bija palikuši trīs dienas, un katra ceļamaize bija izlietota. Jo ne vienmēr Viņš darīja brīnumus ar ēdienu, lai ļaudis [nesekotu Viņam barības dēļ]. Arī tagad, ja nebūtu gaidāmas briesmas, ka ļaudīm no bada kas notiks, Viņš brīnumu nebūtu darījis. Ievēro arī mācekļus, cik viņi vēl ir nesaprātīgi, ne no agrākā vēl neticēdami Viņa spēkam. Bet Viņš viņus nemaz nepārmet, mācīdams arī mūs nebārt pārāk bargi nemācītos, bet dažkārt viņiem piedot kā nesaprātīgiem.

Apdomā arī to, ka Kristus nevienu negrib atlaist neēdušu. Jo Viņš grib, lai visi baudītu Viņa dāvanas, un it īpaši tie, kas pie Viņa palikuši trīs dienas, tas ir, kristītie. Jo, tā kā kristību sauc par apgaismošana / apgaismība, bet kristība tiek izpildīta trijās iegremdēšanās, tad tie, kas tiek apgaismoti caur kristību, ir trijās dienās. Tātad Viņš ņem septiņas maizes – es domāju garīgākos vārdus. Jo skaitlis septiņi ir Gara zīme: Gars ir Tas, kas visu dara pilnīgu, un ar skaitli septiņi piepildās mūsu dzīve un šis laiks. Apgaismotie ēd un tiek paēdināti un atstāj pāri; jo dievišķās domas viņi nevar apēst visas.

Bet tur, brīnumā ar piecām maizēm, pāri palika divpadsmit grozi; jo tur bija pieci tūkstoši – tas ir, tie, kas kalpo pieciem jutekļiem. Tāpēc viņi nevarēja daudz apēst, bet apmierinājās ar maz; tāpēc arī daudz palika pāri. Bet šeit – septiņi grozi un maz atlieku, jo bija četri tūkstoši, tas ir, tie, kas vingrinājušies četros tikumos; tāpēc, būdami spēcīgāki, viņi daudz apēda un maz atstāja. Jo viņi nespēja apēst tikai to, kas bija garīgāks un dziļāks; tas ir septiņi grozi.

Mācies no tā arī pēc vēstures: mums jāapstājas pie vajadzības un nekas vairāk nav jāmeklē. Jo, lūk, ļaudis, paēduši un paēdināti, nepaņēma līdzi maizes atliekas, bet tās savāca mācekļi, lai mēs būtu apmierināti ar to, kas atbilst vajadzībai.

Piezīmes (2)
  1. Kvadrātiekavās – grieķu teikums OCR saīsināts („ἵνα μὴ ὄχλοι“); papildināts pēc jēgas, līdz pārbaudīts PG 123 skenējumā.
  2. „Četros tikumos“ – gudrība, drosme, savaldība un taisnīgums.
Grieķu oriģināls (OCR, nelabots)

Ἦδη καὶ πρότερον ἐθαυματούργησέ τι τοιοῦτον ὁ Κύριος, καὶ νῦν δὲ θαυματουργεῖ, ἀφορμῆς εὐλόγου δραξάμενος. Ἡ δὲ ἦν, τὸ τρεῖς ἡμέρας παραμεῖναι τὸν ὄχλον, καὶ τὰ ἐφόδια ἂκάστου ἀναλωθῆναι. Οὐ πάντοτε γὰρ ἐθαυματούργει ἐπὶ ταῖς τροφαῖς, ἵνα μὴ ὄχλοι. Καὶ νῦν οὖν εἰ μὴ ἦν κίνδυνος ἐλπιζόμενος ἐκ τῆς ἀτροφίας προσγενέσθαι τῷ ὄχλῳ, οὐκ ἄν ἐθαυματούργησεν. Ὅρα δὲ καὶ τοὺς μαθητὰς, πῶς ἀνοτως ἔτι ἔχουσιν, οὐδέπω πιστεύοντες τῇ δυνάμει αὐφοζ ἁπὸ τῶν προτέρων. Αὐτὸς δὲ οὐδὲν ἐπιμέμφεγαι, διδάσκων καὶ ἡμᾶς μὴ ἐπιπλήττειν σφοδρότερον τοῖς ἁμαθέσιν, ἀλλ´ ἕστιν ἃ καὶ συγγνωμονεῖν αὐτοῖς ὡς ὰνοήτοις. Ἀναλογίζου δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι ὁ Χριστὸς οὐδένα βούλεται νῆστιν ἀπολῦσαι. Πάντας γὰρ θάλει κατατρυφᾷν τῶν αὐτοῦ χαρισμάτων, καὶ μάλιστα τοὺς τρεῖς ἡμέρας αὐτοῦ παραμείναντας, τουτέστι, τοὺς βαπτισθέντας. Ἐπεὶ γὰρ φώτισμα λέγεται τὸ βάπτισμα, τὸ δὲ βάπτισμα ἐν τρισὶ καταδύσεσι τελεῖται, ἐν τρισὶν ἡμέραις εἰσὶν οἱ φωτιζόμενοι διὰ τοῦ βαπτίσματος. Ααμβάνει τοίνυν τοὺς ἑπτὰ ἄρτους, τοὺς πνευματικωτέρους λόγους φημί. Ὁ γὰρ ἐπτὰ ἀριθμὸς, τοῦ Πνεύματός ἐστι σύμβολον. Τὸ Πνεῦμα τάρ ἐατι πὸ τελειοῦν τὰ πάντα, καὶ ἐν τῷ ἑπτὰ ἀριθμῷ τελειοῦται ὁ βίος ἡμῶν, καὶ ὁ αἰὼν οὗτος. Τρώγουσι δὲ οἱ πεφωτισμένοι καὶ χορτάζονται, καὶ παρισσεύματα ἐῶσιν. Οὐ γὰρ πάντα δύνανται φαγεῖν τὰ εῖα νοήματα. Ἀλλ´ ἐκεῖ μὲν ἐν τῇ τῶν πέντε ἄρτων θαυματουργίᾳ, δώδεκα κόφινοι, τὰ περισσεύματα· πεντακισχίλιοι γὰρ ἦσαν, τουτεστι ταῖς αἰσθήσεσι ταῖς πάντιε δουλεύοντες. Καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἠδυνήθησαν πολλὰ φαγεῖν, ἀλλ´ ὀλίγοις ἠρκέσθησαν. Διὸ καὶ πολλὰ τὰ περιττεύσαντα· ἐνταῦθα δὲ σπυρίδες ἑπτὰ καὶ ὀλίγα τὰ λείψανα, διότι τετρακισχίλιοι ἦσαν, τουτέστι, ταῖς τέσσαρσιν ἀρεταῖς γεγυμνασμένοι, καὶ διὰ τοῦτο ὡς δυνατώτεροι, ἔφαγον πολλὰ, καὶ ὁλίγα κατέλειψαν. Ἐκεῖνα γὰρ μόνα οὐκ ἠδυνήθησαν φαγεῖν, ὅσα ἦν πνευματικώτερα καὶ βαθύτερα· τοῦτο γὰρ αἱ ἑπτὰ στυρίδες. Μάνθανε δὲ καὶ τοῦτο κατὰ τὴν ἰστορίαν, ὅτι δεῖ ἡμἄς ἄχρι τῆς χρείας ἴστασθαι, καὶ μηδὲν πλίον ζητεῖν. Ἰδοὺ γὰρ οἱ ὄχλοι, φαγόντες καὶ χορτασθέντες, οὐκ ἔλαβον μεθ´ ἐαυτῶν τὰ λείψανα τῶν ἄρτων, ἀλλ´ οἱ μαθηταὶ ἦραν ταῦτα, ὥσπερ κεῖσθαι τῇ συμμετρίᾳ τῆς χρείας.

PG 123, skenējuma lpp. 289–290 (OCR: Calfa GREgORI); sākas: Ἦδη καὶ πρότερον ἐθαυματούργησέ τι … beidzas: κεῖσθαι τῇ συμμετρίᾳ τῆς χρείας.

Ziņot par kļūdu

Mk. 8:10–12

Pēc brīnuma ar maizēm Viņš tūlīt aiziet uz citu vietu, baidīdamies, ka ļaudis šāda brīnuma dēļ nesāk dumpi un nepadara Viņu par ķēniņu. Bet farizeji prasa zīmi no debesīm – piemēram, apturēt sauli vai mēnesi, nolaist zibeņus, pārvērst gaisu. Jo viņi domāja, ka Viņš nevarēs darīt zīmi no debesīm, it kā ar Belcebula spēku spētu darīt tikai zīmes uz zemes. Bet Viņš tiem nepakļaujas. Jo cits ir debesu zīmju laiks – es domāju otrās atnākšanas laiku, kad debesu spēki tiks satricināti un mēness nedos savu gaismu. Bet pirmās atnākšanas laikā nekā tāda nav – viss ir lēnprātības pilns. Tātad šai paaudzei netiks dota tāda zīme, tas ir, no debesīm.

Citētās Rakstu vietas

Mt. 24:29

Grieķu oriģināls (OCR, nelabots)

Μετὰ τὸ θαῦμα τὸ ἐπὶ τοῖς ἄρτοις, εὐθὺς ἀναχωρεῖ εἰς ἄλλον τόπον, φοβούμενος μήπως ὁ ὄχλος διὰ τὸ τοιοῦτον θαῦμα, νεωτερίσῃ, καὶ ποιήσῃ αὐτὸν ἄααι.λέα. Οἱ δὲ φαρισαῖοι σημεῖον ζητοῦσιν ἐξ οὐρανοῦ οἷον ἤλιον στῆσαι, σελήνην, κεραυνοὺς καταγαγεῖν, ἀέρα ἀλλοιῶσαι. Ἐνόμιζον γὰρ, ὅτι οὐ δυνήσεται ἐξ οὐρανοῦ ποιῆσαι σημεῖον, οἷα δὴ ἐν τῷ Βεελζεβοὺλ δυνάμενος ποιεῖν τὰ ἐν τῇ γῇ μόνα σημεῖα. Αὐτὸς δὲ οὐ πείθεται τούτοις. Ἄλλος γὰρ ὁ καιρὸς τῶν ἐξ οὐρανοῦ σημείων, ὁ τῆς δευτέρας λέγω παρουσίας, ὅτε αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται, καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς. Ὁ δὲ τῆς πρώτης καρουσίας, οὐδὲν τοιοῦτον ἔχει, ἀλλὰ πάντα πραότητος γέμοντα. Ὃστε οὐ δοθησεται τῇ γενεᾷ ταύτῃ σημεῖον τοιοῦτον, τουτέστιν οὐρανόθεν.

PG 123, skenējuma lpp. 290–291 (OCR: Calfa GREgORI); sākas: Μετὰ τὸ θαῦμα τὸ ἐπὶ … beidzas: ταύτῃ σημεῖον τοιοῦτον, τουτέστιν οὐρανόθεν.

Ziņot par kļūdu

Mk. 8:13–21

Kungs atstāj farizejus kā nelabojamus. Jo tur, kur ir labošanās cerība, jāuzkavējas; bet kur ļaunums ir nelabojams, no turienes jāaizlec projām. Mācekļi saskaņā ar Dieva nodomu aizmirst paņemt maizes, lai, norāti, kļūtu labāki un nonāktu pie Kristus spēka apziņas. Jo, kad Kungs sacīja sargāties no farizeju rauga, tas ir, mācības, viņi domāja, ka Kungs viņiem aizliedz maizes raugu. Tāpēc viņi pamatoti tiek norāti, ka nesaprot Kristus spēku – ka Viņš var radīt maizes no nekā.

Par raugu Viņš sauc farizeju un hērodiešu mācību, jo tā ir smirdoša un vecā ļaunuma pilna. Jo katrs, kas novecojis ļaunumā un nespēj teikt neko garīgu, lai saldinātu klausītāja rīkli, – tādam ir raugs: vecā ļaunuma mācība, kas kož un vēlāk ved pārliecināto pie nožēlas. Kas bija hērodieši? Kādi jauni skolotāji, kas sacīja, ka Hērods ir Kristus un ka viņam jātic.

Piezīmes (1)
  1. „Saskaņā ar Dieva nodomu“ – οἰκονομικῶς: pēc Dieva ikonomijas, gudrā vadībā.
Grieķu oriģināls (OCR, nelabots)

Ἀφίησι τοὺς αρισαίους ὁ Κύριος, ὡς ἀδιορθώτους. Ἔνθα μὲν γὰρ ἕστιν ἐλπλς διορθώσεως, ἑκεῖ ὅεῖ ἑγχρονίςειν· ἔνθα δὲ ἀδιόρθωτον τὸ κακὸν, ἀκεῖθεν ἁποπηδᾷν δεῖ. Οἰκονομικῶς δὲ οἱ μαθηταὶ ἐπιλανθάνονται λαβεῖν ἄρτους, ἵνα ὀνειδισθέντες βελτίους γένωνται, καὶ εἰς αἴσθησιν ἔλθωσι τῆς τοῦ Χριστοῦ δυνάμεως. Εἰκόντος γὰρ τοῦ Κυρίου προσέχειν ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν ζαρισαίων, ἥτοι τῆς διδασκαλίας, ἐκεῖνοι τὴν τῶν ἄρτων ζύμην ἐνόμισαν ἀπαγορεύειν αὐτοῖς τὸν Κύριον. Ὅθεν εἰκότως ἐπιπλήσσονται ὡς μὴ συνιέντες τὴν δύναμιν τοῦ Χριστοῦ, ὅτι δύναται ἄρτους ἐκ μὴ ὄντων ποιῆσαι. Ζύμην δὲ ὀνομάζει τὴν διδασκαλίαν τῶν ἄαρισαίων καὶ τῶν Ἡρωδιανῶν, ὡς ὀζώδη οὗσαν καὶ παλαιᾶς κακίας γέμουσαν. Πᾶς γὰρ ὁ παλαιωθεὶς ἐν τῇ κακίᾳ, καὶ μηδὲν πνευματικὸν δυνάμενος λέγειν, ὥστε γλυκαίνειν τὸν λάρυγγα τοῦ ἁκούοντος, ὁ τοιοῦτος ζύμην ἔχει, παλαιᾶς κακίας διδασκαλίαν δάκνουσαν, καὶ εἰς μεταμέλειαν ἱστερον ἄγουσαν τὸν πεισθέντα. Τίνες δὲ ἦσαν οἱ Ἡρωδιανοί; Διδᾶσκαλοί τινες νεοφανεῖς, οἵτινες Ελεγον, ὅτι ὁ Ἡρώδης ἐστὶν ὁ Χριστὸς, καὶ ὅτι τούτῳ δεῖ πιστεύειν.

PG 123, skenējuma lpp. 291 (OCR: Calfa GREgORI); sākas: Ἀφίησι τοὺς αρισαίους ὁ Κύριος, … beidzas: καὶ ὅτι τούτῳ δεῖ πιστεύειν.

Ziņot par kļūdu

Mk. 8:22–26

Šķiet, ka Betsaida slimoja ar lielu neticību; tāpēc arī Kristus to nožēlo, kā saka Matejs: „Bēdas tev, Horazin! Bēdas tev, Betsaida! Jo, ja Tirā un Sidonā būtu notikuši tie brīnumi, kas notikuši pie jums, tās jau sen būtu nožēlojušas grēkus“ (Mt. 11:21). Kad Kungs ieradās šeit, viņi atved pie Viņa aklu. Bet atvedēju ticība nebija patiesa; tāpēc arī Kungs aklo izved no ciema un tikai tad viņu dziedina. Viņš uzspļauj aklajam uz acīm un uzliek rokas, lai mēs mācītos, ka dievišķs vārds un darbs, kas seko vārdam, spēj paveikt brīnumus. Jo roka ir darba zīme, bet siekalas – vārda, jo tās nāk no mutes.

Arī aklajam nebija pilnīgas ticības; tāpēc Viņš dara, ka tas atgūst redzi ne uzreiz, bet pa daļai, jo tam nebija pilnas ticības; jo dziedināšana notiek pēc ticības. Viņš pavēl tam neiet ciemā, jo, kā es teicu, tā kā Betsaidā dzīvoja neticīgie, šis cilvēks būtu cietis dvēselē; un nevienam nestāstīt, kas ar viņu noticis, lai tie, neticēdami, neuzvilktu sev smagāku tiesu.

Arī mēs bieži esam akli dvēselē, dzīvodami ciemā, tas ir, šajā pasaulē. Tad, Kristus izvesti ārpus ciema, tas ir, pasaules un tās lietām, mēs tiekam dziedināti. Bet, kad esam dziedināti, Viņš mums saka vairs neatgriezties ciemā, bet iet mājās. Bet katra no mums mājas ir debesis un tur esošie mājokļi.

Citētās Rakstu vietas

Mt. 11:21; Jņ. 14:2

Grieķu oriģināls (OCR, nelabots)

« Φαίνεται ἡ Βηθσαϊδὰ πολλὴν ἀπιστίαν νοσήσασα, διὸ καὶ ταλανίζει αὐτὴν ὁ Χριστὸς, ὡς ὁ Ματθαῖός φηαιν · «Οὐαί σοι, Χοραζίν· οὐαί σοι, Βηθσαῖδὰ, ὅτι εἰ ἐν Τύρῳ καὶ Σιδῶνι ἐγένοντο αἱ δυνάμεις, αἱ γενόμεναι ἐν ὑμῖν, πάλαι ἂν μετενόησαν.» Ἐνταῦθα τοίνυν ἐλθόντι τῷ Κυρίῳ, προσάγουσιν αὐτῷ τυφλόν. Οὸ γνησία δὲ ἦν ἡ, πίστίς τῶν προσαγόντων, ὅθεν καὶ ὁ Κύριος ἀπάγει τὸν τυφλὸν ἑκ τῆς κὡμης, καὶ οὔτως ἰᾶται αὐτόν. Πτύει δὲ εἰς τὰ ὄμματα ροῦ τυφλου, καὶ τὰς χεῖρας ἐπιτίθησιν, ἵνα μάθωμεν μεῖς ὄτε λόγος θεῖος καὶ πρᾶξις ἐπομένη τῷ λόγῳ, τὰ θαύματα τελεῖν δύναται, Ἡ μὲν γὰρ χεὶρ, τῆς πράξοώς ἐστι σύμβολον· τὸ δὲ πτύσμα, τοῦ λόγου. αθὲ ἐκ τοῦ στόματός ἐττιν. Οὐὲ ὁ τυφλὸς μέντοι τελείαν εἶχε τὴν πίστιν, διὰ τοῦτο οὐδὲ εὐθὺς ἀναβλέψαι αὐτὸν οιεῖ, ἀλλὰ κατὰ μέρος, ὡς μὴ ὁλόκληρον ἔχοντα τὴν πίστιν· κατὰ γὰρ τὴν πίστιν, καὶ αἱ θεραπεῖαι γίνονται. Παραγγέλλει δὲ αὐτῷ μὴ εἰσελθεῖν εἰς τὴν κώμην, διότι, ὡς φην, ἀπίστων ὄντων τῶν ἐν τῇ Βηθσαῖδᾷ, ἐβλάβη ἂν ὁ ἄνθρωπος τὴν ψυχήν· ἀλλὰ μηδὲ εἰπεῖν τινι ὃ ἐγένετο ἐπ´ αὐτῷ, ἵνα μὴ ἀπιστήσαντες, χεῖρον κρῖμα ἐπισπάσωνται. Καὶ ἡμεῖς οὐν πολλάκις ἐσμὲν τυφλοὶ τὴν ψυχὴν, ἐν τῇ κώμῃ ὄντες, τουτέστι τῷ κόσμῳ τούτῳ. Εἶτα ἔξω τῆς κώμης, ἦτοι τοῦ κόσμου, καὶ τῶν αὐτοῦ πραγμάτων ἀπαχθέντες Δπὸ Χριστοῦ, θεραπαυόμεθα. Μεθὸ δὲ θεραπευθῶ μεν, λέγει ἡμῖν μηκέτι ὑποστρέψαι εἰς τὴν κώμην, ἀλλ´ εἰς τὸν οἶκον. Οἵκος δὲ ἀκάστου ἡμῶν, ὁ οὐρανὸς καὶ αἱ ἐκεῖσε μοναί.

PG 123, skenējuma lpp. 291–292 (OCR: Calfa GREgORI); sākas: « Φαίνεται ἡ Βηθσαϊδὰ πολλὴν … beidzas: οὐρανὸς καὶ αἱ ἐκεῖσε μοναί.

Ziņot par kļūdu

Mk. 8:27–30

Aizvedis viņus tālu no jūdiem, Viņš tad jautā par Sevi, lai tie, nevienam nebaidīdamies, apliecinātu patiesību. Tātad viņi atbild: „Vieni Tevi uzskata par Jāni, citi par Eliju.“ Jo daudzi domāja, ka Jānis ir augšāmcēlies – kā domāja arī Hērods – un no augšāmcelšanās ieguvis arī spēju darīt zīmes; jo, dzīvs būdams, Jānis nebija darījis nevienu zīmi. Pēc tam, kad Viņš bija jautājis par citu domām, Viņš jautā arī viņu pašu domas. Viņš gandrīz saka tā: „Tie par Mani domā tā, maldīdamies; bet jūs sakiet ko citu.“ Ko tad Pēteris? Viņš apliecina, ka Viņš ir praviešu sludinātais Kristus.

Ko Kungs teica uz Pētera apliecinājumu un kā Viņš to svētīja, to Marks izlaida, lai nešķistu, ka viņš to saka, izdabājot Pēterim, kas bija viņa skolotājs; bet Matejs visu pastāstīja bez izlaidumiem. Viņš tos stingri apsauca, lai nevienam par Viņu nestāsta. Jo Viņš gribēja Savu slavu apēnot, lai daudzi par Viņu neapgrēcinātos un tāpēc, neticēdami, nekļūtu pakļauti lielākam sodam.

Citētās Rakstu vietas

Mt. 16:17–19

Grieķu oriģināls (OCR, nelabots)

Ἀπαγαγὼν αὐτούς πόῤῥω τῶν Ἰουδαίων, τότε ἐρωτᾷ περὶ ἑαυτοῦ, ἐνα μηδένα φοβούμενοι, τὴν ἀλήθειαν ὁμολογήσωσιν Ἀποκρίνονται οὖν ὅτι, Οἱ μὴν Ἰωάννην σε ὑπολαμβάνουσιν · οἱ δὲ, Ἠλίαν. Ἐνόμιζον γὰρ οἱ πολλοὶ ἀναστῆναι τὸν Ἰωάννην, ὥσπερ δὴ καὶ ὁ Ἡρώδης ᾤετο, προσλαβεῖν δὲ ἀπὸ τῆς ἀναστάσεως καὶ τὴν τῶν σημείων ἐργασίαν· ζῶν γὰρ ὁ Ἰωάννης, οὐδὲν σημεῖον ἐποίησε. Μεθὸ οὕν ἡοώτησεν αὐτοὺς τὰς τῶν ἄλλων ὑπολήψεις, ἐρωτᾷ αὐ οὺς καὶ τὴν αὐτῶν γνώμην. Μονονουχὶ τοῦτο λέγ, ὅτι, Ἐκεῖνοι μὲν οὕτω δοξάζουσι περὶ ἐμοῦ πλαν μενοι, ὑμεῖς δὲ ἄλλο τι εἴπατε. Τί οὗν ὁ Πέτρος; Ὁμολογεῖ αὐτὸν εἶναι τὸν ὑπὸ τῶν προφητῶν καταγγελλόμενον Χριστόν. Τί δὲ πρὸς τὴν ὁμολογίαν τοῦ Πέτρου εἶπεν ὁ Κύριος, καὶ πῶς ἐμακάρισεν αὐτὸν, ὁ μὲν Μάρκος παρέλειψεν, Κνα μὴ δόξῃ χαριζόμενος τῷ Πέτρῳ, διδασκάλῳ αὐτοῦ ὄντι, ταῦτα λέγειν· ὁ δὲ Ματθαῖος ἀπαραλείπτως εἴρηκε πάντα. Ἐπετίμησε δὲ αὐτοῖς, ἵνα μηδενὶ λέγωαι περὶ αὐτοῦ.Ἡβούλετο γὰρ συσκιάζεσθαι τὴν περὶ αὐτοῦ δόξαν, ἵνα μὴ πολλοὶ σκανδαλίζωνται ἐπ´ αὐτῷ, καὶ διὰ τοῦτο ἀπιστοῦντες, μείζονος τιμωρίας ὑπεύθυνοι γένωνται.

PG 123, skenējuma lpp. 292 (OCR: Calfa GREgORI); sākas: Ἀπαγαγὼν αὐτούς πόῤῥω τῶν Ἰουδαίων, … beidzas: ἀπιστοῦντες, μείζονος τιμωρίας ὑπεύθυνοι γένωνται.

Ziņot par kļūdu

Mk. 8:31–33

Kad Viņš bija panācis, ka tie apliecina, ka Viņš ir patiesais Kristus, tad Viņš tiem atklāj arī krusta noslēpumu, kaut ne pavisam atklāti; jo arī tā viņi nesaprata, ko Viņš saka, un nesaprata, ko nozīmē augšāmcelties, bet domāja, ka labāk ir vispār neciest. Tāpēc arī Pēteris sāk Viņam pārmest, it kā Viņš pats sevi mestu nāvē, lai gan varētu neko neciest.

Bet Kungs, rādīdams, ka Viņa ciešanas notiks pestīšanai un ka vienīgi sātans negrib, lai Viņš ciestu, lai Viņš neizglābtu cilvēkus, sauc Pēteri par sātanu, jo tas domā sātana domas un negrib, lai Viņš cieš, bet Viņam pretojas. Jo „sātans“ tulkojumā nozīmē „pretinieks“. „Ej Man aiz muguras,“ Viņš saka, tas ir: seko Manai gribai un nestājies pretī, neesi Man pretinieks, bet seko Man. Viņš teica, ka Pēteris domā cilvēku domas, jo, domādams kaut ko zemu un miesīgu, viņš gribēja, lai Kungs būtu mierā un netiktu krustā sists un nekristu kārdinājumā pasaules pestīšanas dēļ.

Piezīmes (1)
  1. „Noslēpumu“ – μυστήριον vispārējā nozīmē; vietturis nav vajadzīgs.
Grieķu oriģināls (OCR, nelabots)

Ὅτε κατέσχεν αὐτοὺς ὁμολογήσαντας, ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ ἀληθινὸς Χριστὸς, τότε αὐτοῖς ἑκκαλύπτει καὶ τὸ τοῦ σταυροῦ μυστήριον, εἰ καὶ μὴ γυμνῶς πάντη· οὐδὲ γὰρ, οὐδὲ οθτω συνίεσαν πί λένιι. οὐδὲ ἐνόουν τί ἐστι τὸ ἀναστῆναι, ἀλλ´ ἐνόμιζον κρεῖττον εἶναι τὸ μηδ´ ὄλως πμθεῖν. Διὸ καὶ δ Πέτρος ἄρχεται μέμφεσθαι αὐτῷ, ὡς εἰς θάνατον ῥίπτοντι ἑαυτὸν, ἐξὸν μηδὲν παθεῖν. Ὁ δὲ Κύριος δαικνύων, ὅτι ἐπὶ σωτηρίᾳ τὸ αὐτοῦ πάθος γενήσεται, καὶ ὅτι ὁ Σατανᾶς μόνος οὐ θέλει αὐτὸν παθεῖν, Πνα » μὴ σώσῃ τοὺς ἀνθρώπους, Σατανᾶν ὀνομάζει τὸν Πέτρον, ὡς τὰ τοῦ Χατανᾶ φρονοῦντα, καὶ μὴ θέλοντα αὐτὸν παθεῖν, ἀλλ ἀντικείμενον αὐτῷ.ατανδς γὰρ, ἀντικείμενος ἔρμηνεύεται. Ὑπαχε δὲ ὀπίσω μου, φησί, τουτέστιν, Ἀκολούθει τῷ θελήματί μου, καὶ μὴ ἀντιτάττου, μηδὲ ἐναντίος ρχου ἐμοὶ, ἀλλ´ ὁπίσω μου ἀκολούθει. Τὰ τῶν ἀνθρώπων ἄὲ Κφησε φρονεῖν τὸν Πέτρον, καθὸ ταπαινά τινα φρονῶν καὶ σαρκικά, ἤθελεν ἐν ἀνέσει εἶναι τὸν Κύριον, καὶ μὴ σταυρωθῆναι καὶ παιρασμῷ ἐμπεσεῖν ὑπὲρν τῆς τοῦ κόσμου σωτηρίας.

PG 123, skenējuma lpp. 292–293 (OCR: Calfa GREgORI); sākas: Ὅτε κατέσχεν αὐτοὺς ὁμολογήσαντας, ὅτι … beidzas: ὑπὲρν τῆς τοῦ κόσμου σωτηρίας.

Ziņot par kļūdu

Mk. 8:34–37

Tā kā Pēteris Viņu norāja, ka Viņš grib tikt krustā sists, Viņš pasauc ļaudis un visiem dzirdot, vēršoties galvenokārt pie Pētera, saka: „Tu Man pārmet, Pēter, ka Es izvēlos krustu? Bet Es tev saku, ka ne tu, ne kāds cits netiks izglābts, ja nemirs par labo un patiesību.“ Ievēro, ka Viņš nesacīja: „Arī ja kāds negrib, lai mirst“, bet: „Ja kāds grib.“ „Jo Es nevienu nespiežu,“ Viņš saka. „Es aicinu uz labu, nevis uz ļaunu, lai arī piespiestu; tātad, ja kāds negrib, viņš nav tā cienīgs.“

Ko nozīmē aizliegt pašam sevi, mēs varam mācīties, ja zinām, ko nozīmē aizliegt citu. Kas aizliedz citu – brāli vai kalpu, vai tēvu –, tas, pat redzēdams viņu šaustām vai nogalinām, neatsaucas, nelīdzcieš, jo reiz kļuvis tam svešs. Tā Viņš grib, lai arī mēs netaupītu savu miesu, lai, pat ja to šausta vai dara ar to jebko, mēs to netaupītu. „Lai ņem savu krustu“, tas ir, apkaunojošo nāvi; jo krusts toreiz šķita apkaunojošs. Bet, tā kā daudzi tiek sisti krustā, būdami laupītāji, Viņš piebilst, ka līdz ar krustā sišanu jābūt arī citiem tikumiem; to nozīmē: „un lai seko Man“.

Tā kā tas, ko Viņš pavēlēja – nodot sevi nāvei –, šķita smagi un bargi, Viņš saka: „Gluži pretēji, tas drīzāk ir cilvēkmīlīgi. Jo, kas pazaudēs savu dvēseli, bet Manis dēļ – nevis kā laupītājs, ko nogalina, vai kā tas, kas pats sevi pakar, jo tas nav Manis dēļ –, tāds izglābs savu dvēseli. Gluži otrādi, tas, kas domā to iegūstam, to pazaudēs, ja mocekļa brīdī nestāsies pretī. Jo nesaki Man: «Bet viņš ieguva dzīvību.» Pat ja tu pieliktu, ka viņš ieguva visu pasauli, nekāda labuma. Jo pestīšanu nevar samainīt pret mantu: ja tā būtu, tas, kas ieguvis pasauli, bet pazaudējis dvēseli, tad, liesmās cepdamies, to atdotu un tiktu atbrīvots. Bet tur tādas izpirkšanas nav.“

No tā mēs varam aizbāzt muti arī Origena sekotājiem, kas saka, ka pēc soda, samērīga ar grēkiem, būs dvēseļu atjaunošana. Lai viņi dzird, ka tur nav iespējams dot izpirkumu par dvēseli. Tātad nav arī tā, ka soda būtu tik daudz, cik līdzsvaro grēkus.

Piezīmes (2)
  1. „Dvēseļu atjaunošana“ – ἀποκατάστασις: Origenam piedēvētā mācība, ka pēc soda visi tiks atjaunoti; Baznīca to noraidījusi (553. g. Konstantinopoles koncils).
  2. Grieķu teksts šīs grupas beigās OCR stipri bojāts; tulkots pēc jēgas un krievu tulkojuma, bojātās vietas uzskaitītas pie avota labojumiem.
Grieķu oriģināls (OCR, nelabots)

Ἐπειδήπερ ὁ Πέτρος ἐπετίμησεν αὐτῷ ὡς θέλοντι στφυρωθῆναι, προσκ-λεῖται τὸν ὄχλον, καὶ ἐν ἐπηκόῳ πάντων, πρὸς τὸν Πέτρον τὸ πλέον ἀποτεινόμενος, φησί· Σύ μοι μέμφῃ, ὧ Πέτρε, ὅτι τὸν σταυρὸν αἱροῦμαι; ἐγὼ ἂέ σοι λέγω, ὅτι οὐδὲ σὺ οὐδὲ ἄλλος τις σωθήσεται, ἐὰν μὴ ἁποθάνῃ ὑπὲρ τοῦ καλοῦ καὶ τῆς ἀληθείας. Ὅρα δὲ ὅτι οὔκ εἷπεν ὡς, ΚΔν μὴ θέλῃ τις, ἀποθνησκέτω, ἀλλ´, Ὅστις θέλει. Οὐδένα γὰρ, φησὶ, βιάζομαι. Ἐπὶ γὰρ ἀγαθὰ καλῶ, οὐκ ἑπὶ κακὰ, ἵνα καὶ ἀναγκάσω· ὡστε εἴ τις οὐ θέλει, οὐδὲ ἄξιός ἐστι τούτων. Τί δέ ἐστι τὸ ἀπαρνήσασθαι ἑαυτὸν, οὕτως ἂν μάθοιμεν, ἀὰν γνωμεν τί ἐστι τὸ ἀρνήσασθαι ἕτερον. Ὁ ἀρνούμενος ἕτερον, ἀδελφὸν τυχὸν, ἢ οἰκέτην, ἢ πατέρα, κἂν μαστιζόμενον Ιδοι, κἂν φονευόμενον, οὐκεπιστρέφεται, οὐ συμπάσχει, κτε ἅπαξ ἀλλοτριωθείς. Οὔτως οὖν καὶ ἡμᾶς βούλεται τοῦ ἡμετέρου σώματος ἀφειδεῖν, ἵνα κἂν μαστίζωσι, κἂν ὁτιοῦν ποιῶσι, μὴ φειδώμεθα. Ἀράτω δὲ πὸν σταυρὸν, τουτέστι, τὸν ἐπονείδιστον θάνατον· ἐπονειδιστος γὰρ ἐδόκει τότε ὁ σταυρός. Ἐπεὶ δὲ πολλοὶ σταυροῦνται διὰ τὸ λῃσταὶ εἶναι, προστίθησιν ὅτι μετὰ τοῦ σταυρωθῆναι, καὶ τὴν ἄλληνάρετήν δεῖ ἔχειν. Τοῦτο γάρ ἐστι τὸ, Καὶ ἀκολουθείτω μοι. Ἐπεὶ δὲ ἐδόκει βαρὺ εἶναι τοῦτο καὶ ἀπηνὲς, ὃ προσέταττεν, τὸ εἰς θάνατον ἐδφόναι ἐαυτοὸς, φησίν,, Ἀὰ τοὐναντίσν μἄλλον φιλάνθρωπόν ἑστι τοῦτο, Ὁς γάρ ἄν ἐμλέσῃ τὴν ψωγὴν αὐτοῦ, ἀλλ´ Κνεκεν ἐμοῦ, μὴ ὡτλῃοτὴς φονευόμενος ἡ ἀόάγχων ἀαυτὸν οῦτο γὰρ οὐκ Κστιν Ἐνεκεν ἐμοῦλ, ὁ τοισῦτος οὕν σβρὴσει τὴν ἐαυτοῦ ψυχήν· ὥσονε ρμὕθις ὀ δοκῶν κερδᾶναι, ἐπολέσει αὐτὴν, ὁ ἂν καιρῷ μαρτυρίου μὴ ἀντιστάς. Χὴ γὰρ μοι λέγε, ὅτι Ἀλλ´ ἐκέρδηοε τὴν ζιήν. Ἀν χὰρ μετὰ πούτον θήσες, ὅτι καὶ τὸν κόσμον ὅλον ἐκέρδησεν, οὐδὲν τὸ ὕφελος. Μὴ γὰρ χρημάτων ἔστιν ἀνταλλόξασθαι τὴν σοώτηρίαν· ὡς εἴγε τοῦτο ἦν, ὁ καρδάνας τὸν κόσμον· τὴν δὲ ψυχὴν ἠπολὲσας, ἱδωκεν ἂν τότε ἐ τῇ φλογὶ τηγανεζόμενος, καὶ ἠθοοιῴβη. Ἀλλ´ οὐκ ἔστι τὸτε τοιοῦτόν τι ἐκεῖ ἀντάλλαγμα, Καὶ ἐντοῦθεν οὖν ἐπιστομίσαιμεν τοὺς ἀπὸ Ὡριγένους, λέγοντας, ὅτι ἀποκατάστασις ἕσται τῶν ψυχῶν μετὰ τὸ κολασθῆναι κατὰ ἀναλογίαν των ἀμαρτιῶν. Ἀκουσάτωσων χὰρ ὅτι οὐκ ἔστιν ἐκεῖ δοῦναι ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς. Οὐκοῦν οὐδὲ κολααθῆναι ἔστι τοσοῦτον, ὅσον ἐντισηκωθῆναι τοῖς μαρνὴμασιν.

PG 123, skenējuma lpp. 293–294 (OCR: Calfa GREgORI); sākas: Ἐπειδήπερ ὁ Πέτρος ἐπετίμησεν αὐτῷ … beidzas: τοσοῦτον, ὅσον ἐντισηκωθῆναι τοῖς μαρνὴμασιν.

Ziņot par kļūdu

Mk. 8:38

Viņš neapmierinās ar ticību prātā, bet prasa arī apliecinājumu ar muti. Jo, tā kā cilvēks ir divkāršs, lai arī svētīšana ir divkārša: dvēsele tiek svētīta caur ticību, bet miesa – caur apliecinājumu. Tātad, kas kaunēsies apliecināt Krustā sisto par savu Dievu, no tā arī Viņš kaunēsies, atzīdams viņu par necienīgu Savu kalpu, kad Viņš nāks – vairs ne pazemīgs, ne tik niecīgs, kāds Viņš šeit parādījās, tā ka daži Viņa dēļ kaunējās, bet godībā un eņģeļu svītas pavadīts.

Citētās Rakstu vietas

Rom. 10:10

Grieķu oriģināls (OCR, nelabots)

Οὐκ ἀρκεῖται τῇ κατὰ δεάνοιαν πίστει, ἀλλὰ καὶ τὴν διὰς στόματος ὁμολογίαν ἀπαιτεῖ. Ἐπῶὶ γὰρ διπλοῦς ὁ ἄνθρωπος, διπλοῦς γενέσθω καὶ ὁ ἀγιασμός· ἀγιαζομένης μὲν τῆς ψυχῆς διὰ τῆς πίοτεως, ἀγιαζομένου Βὲ καὶ τοῦ σώματος διὰ τῆς ὀμολογίας. Ὅστιι οὖν ἐπαισυνθῇ τὸν ἀσταυρωμένον ὁμολογῆσαι Θοὸν ἑαυτοῦ, τοῦτον καὶ αὐτὸς ἐπαισχυνθήσεται, ἀνάξιον ἑαυτοῦ δοῦλον κρίνων, ὅταν πξει, οὐκ Κτι ταπεινὸς, οὐδὲ οἷος ἐνταῦθα ἐφαίνετο εὐτελὴς, ὥστειὰπ’´ αὐτῷ αἰσχύνοσθαί σινας, ἀλλ´ ἑν δόξῃ καὶ μετὰ τῆς δὅορυφορίας τῶν ἀγγέλων.

PG 123, skenējuma lpp. 294 (OCR: Calfa GREgORI); sākas: … beidzas:

Ziņot par kļūdu